Geplaatst op Geef een reactie

Duitse herder de werkhond

Duitse herder

Duitse herder

Het zal niemand verbazen dat de Duitse herder oorspronkelijk uit Duitsland komt. Met een medium tot groot lichaam is het echt een werkpaard … werkhond dus! Hoewel herdershonden wat het uiterlijk betreft best veel weg hebben van wolven, zijn het in feite moderne honden die aan het einde van negentiende eeuw voor het eerst als ras erkend werden. Ze werden gefokt om schapen in het gareel te houden, maar omdat dit hondenras zo goed te trainen bleek te zijn wordt de herdershond nu gebruikt voor allerlei werkzaamheden, waaronder assistentie voor mensen met een beperking, opsporingsonderzoek en zelfs acteren. In de Verenigde Staten staat de Duitse herder op de tweede plek van meest geregistreerde honden.

Beschrijving van de Duitse herder

Om als rasecht exemplaar aangemerkt te worden moet de schofthoogte van een reu tussen 60 en 65 centimeter liggen, voor een teef geldt een schofthoogte tussen 55 en 60 centimeter. Toch zijn er veel herders die groter zijn dan deze officiële standaard afmetingen. De lengte van de romp is tussen 10 en 17 procent langer dan de schofthoogte. Het gewicht van de reu ligt tussen 30 en 40 kilo, teefjes zijn aanzienlijk lichter met een gewicht dat schommelt tussen 22 en 32 kilo. Zwart, bruin en grijs zijn de voornaamste kleuren van de vacht, het is mogelijk dat de hond compleet zwart van kleur is. Er wordt verschil gemaakt tussen Duitse herders als showhond en als werkhond.

Belangrijk om te weten over een Duitse herder

De Duitse herder staat bekend om een zelfverzekerd en evenwichtig karakter. Daarnaast zijn ze normaal gesproken ook vriendelijk en volgzaam, wat ze tot betrouwbare werkkrachten en huisdieren maakt. Het is wel van belang een herdershond goed op te leiden en de touwtjes strak in handen te houden, ze zijn van nature dominant en kunnen de regie overnemen wanneer het baasje te ‘lief’ is. Dit ras kan zeer goed overweg met soortgenoten en andere rassen honden. Ook met andere dieren maken ze niet snel ruzie, het zijn echte kindervrienden wanneer ze goed afgericht zijn. Ze houden enorm van spelen en worden graag uitgelaten.

Wist je dit?

  • In het Duits wordt deze hond een “Deutscher Schäferhund” genoemd, in het Engels “German Shepherd”.
  • In Engeland werd dit ras na de Eerste Wereldoorlog tot aan 1977 “Alsatian” genoemd om de herkomst van deze hond te verbloemen.
  • De eerste blindengeleidehond was een Duitse herder genaamd Buddy.
  • Herdershonden zijn goede acteurs, in 1921 werd Strongheart een ster en een jaar later kwam Rin Tin Tin die zou uitgroeien tot de meest bekende Duitse herder in de geschiedenis.
  • De eerste herdershond in Amerika had de naam “Koningin van Zwitserland”.

Ken jouw hond!

Herdershonden zijn zoals vele hondenrassen met deze afmetingen gevoelig voor heupdysplasie, een erfelijke aandoening. Ze kunnen al op jonge leeftijd mank gaan lopen, met ontstekingsremmende medicatie kunnen deze klachten worden onderdrukt. Bij het fokken wordt getracht deze afwijking weg te nemen, hier wordt op toegezien door de V.D.H. Om als fokhond aangemerkt te worden moet het dier strenge testen doorstaan waaronder röntgenonderzoek, de hond moet goed afgericht zijn en visueel aan de vereiste kenmerken voldoen.
Geplaatst op Geef een reactie

Berner sennenhond jouw waakhond

Berner sennenhond

Berner sennenhond

De Berner sennenhond komt oorspronkelijk uit Zwitserland, deze hond heeft een opvallend krachtige lichaamsbouw. Het ras is vernoemd naar het deel van Zwitserland waar de hond voor het eerst gefokt werd; Bern. Dat betekent “weide in de Alpen”. Van oorsprong is de Berner sennenhond een veehoeder, een waakhond en een trekdier. Dit ras kan zelfstandig vee onder bedwang houden en de kudde beschermen tegen roofdieren. Daarnaast zijn ze in staat om maar liefst 250 tot 500 kilo aan gewicht te trekken.

Beschrijving van de Berner sennenhond

De schofthoogte van reuen ligt tussen 64 en 70 centimeter, voor een teefje is dat 58 tot 66 centimeter. De kleur is voornamelijk zwart met bruin en wit op de kop, poten en borst. De vacht heeft lange haren met golven. Het gewicht ligt tussen 40 en 44 kilo voor een volwassen Berner sennenhond. Het lichaam oogt sterk zonder te massief van vorm te zijn. Het lichaam is wat langer dan hoog, de kop is afgeplat met driehoekige oren. De van nature aanwezige wolfsklauwen worden doorgaans verwijderd. De vacht bestaat uit twee afzonderlijke lagen, de onderste laag dient ter isolatie met daaroverheen een deklaag.

Belangrijk om te weten over een Berner sennenhond

Dit hondenras kenmerkt zich door een beheerst karakter, het zijn ook zeer waakzame honden. De waakzaamheid is beperkt tot de gezinsleden en de directe woonomgeving. Deze honden zullen niet snel aanslaan, alleen als er een direct gevaar dreigt. Vanwege de werkzaamheden die Berner sennenhonden vroeger moesten uitvoeren beschikken ze over een zelfstandig karakter, wanneer ze niet consequent getraind worden kunnen ze behoorlijk eigenwijs worden. In handen van een goede trainer die corrigeert waar dat nodig is zal dit ras goed luisteren. Het is ook een echte kindervriend die zich niet snel van zijn stuk laat brengen. Omdat het heel sterke dieren zijn kunnen ze met gemak een karretje met kleuters trekken, mits het huisdier goed getraind is natuurlijk!

Wist je dit?

  • Dit ras komt voort uit honden die Romeinen ooit naar Zwitserland brachten.
  • De oorspronkelijke naam was “Dürrbächler”, maar dit werd in 1908 veranderd door de eerste rasvereniging.
  • Er zijn vier soorten sennenhond; Berner, Grosser Schweizer, Appenzeller en Entlebucher.
  • Er zijn regio’s waar de naam “Dürrbächler” werd gebruikt vanwege het grote aantal honden in de kleine gemeente Dürrbach.
  • Omdat dit ras zo sterk is werden ze vaak gebruikt om karren met kaas en melk te trekken, daaruit is de bijnaam “kaashond” ontstaan.

Ken jouw hond!

Omdat deze honden niet veel variatie in de genen bezitten komen erfelijk overdraagbare ziektes helaas vaak voor. Naast heupdysplasie, artritis en elleboogdysplasie is kanker een veel voorkomende aandoening bij Berner sennenhonden. Ruim de helft van deze honden zal aan kanker overlijden. Ook is er een risico op auto-immuunziektes en problemen met de nieren bij dit hondenras. Het is aan te raden om de hond continue toegang te geven tot een bak met vers water om nierproblemen te vermijden. Mocht de buik opzwellen door gas is het zaak direct contact op te nemen met een arts, maagtorsie is namelijk zeer gevaarlijk voor deze honden. De gemiddelde leeftijd ligt met zeven tot acht jaar lager dan bij vergelijkbare hondenrassen.

Geplaatst op Geef een reactie

Chesapeake Bay Retriever

Chesapeake Bay Retriever

De chesapeake bay retriever is een hondenras dat behoort tot de retrievers. Het uiterlijk komt in veel opzichten overeen met de labrador, maar dan met een golvende vacht in plaats van steile haren. Deze honden komen oorspronkelijk uit de Verenigde Staten waar ze in het Chesapeake Bay gebied gefokt werden om jagers te helpen watervogels te apporteren, visnetten binnen te slepen en ook om vissers te redden. En ze zijn ook nog eens sociale compagnons voor de baas en het hele gezin.

Beschrijving van de chesapeake bay retriever

De ogen van deze honden springen er direct uit, met een heldere kleur geel of amber. De achterpoten zijn net zo hoog of iets hoger dan de voorpoten, ze zijn voorzien van een dubbele vacht waarvan een gedeelte golft over het lichaam. De schofthoogte van reuen ligt tussen 61 en 66 cm, bij teefjes is dit 56 tot 64 cm. De vacht kan wat olie-achtig aanvoelen en heeft een opvallende geur. Er zijn drie standaard kleuren bij dit hondenras te onderscheiden; bruin, rood en ‘dood gras’. Er kunnen witte accenten voorkomen maar die mogen volgens de standaard niet overheersen. De kop is rond en breed met een gemiddeld formaat snuit. De achterpoten zijn uitzonderlijk sterk en de tenen zijn voorzien van vliezen om goed te kunnen zwemmen. De krachtige borstkas van de chesapeake bay retriever is ook opvallend, daar kunnen ze ijs mee breken tijdens de eendenjacht.

Belangrijk om te weten over een chesapeake bay retriever

Dit hondenras is intelligent, vrolijk, energiek en heeft een beschermend karakter ten opzichte van het gezin. Ze kunnen behoorlijk blaffen, wat een teken is van enthousiasme, die typische grijns is een glimlach en niet kwaad bedoeld. Ze zijn van nature heel sociaal mits ze op de juiste wijze opgevoed en getraind worden. Ze hechten zich vooral aan de directe gezinsleden en hebben minder op met vreemden. Ze zullen niet snel agressief gedrag vertonen, maar het echte enthousiasme bewaren ze voor hun naaste familieleden.

Zoals het een jachthond betaamt is de chesapeake bay retriever onvermoeibaar en snel. Door hun hoge intelligentie zijn ze uitstekend te trainen, ook voor professionele toepassingen. Vroeger werden deze honden regelmatig bestempeld als ‘moeilijk’ om vaardigheden te leren, tegenwoordig denken de experts daar anders over. Het is van belang om vaak te herhalen en veel af te wisselen, anders kan dit hondenras de aandacht er niet bijhouden. Als je duidelijk en consequent bent zal de chesapeake bay retriever snel leren en ook heel goed luisteren naar commando’s.

Wist je dit?

  • Eenmaal per 3 tot 4 maanden compleet in bad is voldoende, anders kan de olie-achtige vacht beschadigd raken.
  • Chesapeake bay retrievers hebben zwemvliezen om sneller te kunnen zwemmen.
  • Het zijn echte waterdieren, de vacht en poten vertonen veel overeenkomsten met eenden, de dieren waar ze op jagen!
  • Dit hondenras is de officiële hond van de Amerikaanse staat Maryland.

Ken jouw hond!

De aandoeningen die bij dit ras voorkomen zijn voor het grootste deel gelijk aan andere soorten retrievers zoals elleboogdysplasie en heupdysplasie. Daarnaast komt staar regelmatig voor evenals andere oogproblemen. Enkele aandoeningen zijn al op jonge leeftijd waar te nemen en te behandelen, informeer bij de specialist naar de mogelijke behandelmethoden.

Geplaatst op Geef een reactie

Curly Coated Retriever

Curly Coated Retriever

De curly coated retriever wordt ook wel “curly” genoemd, het is van oorsprong een jachthond die werd gefokt om op eenden en andere watervogels te jagen. In vergelijking met andere retrievers is dit hondenras hoger en heeft krulletjes in plaats van een steile vacht. Samen met de flat coated retriever die een golvende vacht heeft is dit ras de eerste officiële retriever die reeds in 1860 werd erkend. De oorsprong van deze honden ligt in het Verenigd Koninkrijk.

Beschrijving van de curly coated retriever

De gespierde honden zijn energiek en actief. De bouw van de curly coated retriever wijkt wat af van de andere retrievers. Zo is het lichaam langer dan hoog, met een mooie balans tussen kracht en elegantie. Vanwege hun zachte beet beschadigen ze de vangst niet wat ze geschikt maakt als jachthond. De standaard afmetingen liggen tussen 64 en 69 cm voor reuen (schofthoogte) en tussen 58 en 64 cm voor teefjes. Honden die specifiek voor werk in het veld worden getraind zijn doorgaans wat kleiner van hoogte. In Engeland worden met name de hogere exemplaren als ‘raszuiver’ erkend.

Een opvallend kenmerk van de curly coated retriever is uiteraard de vacht die bedekt is met kleine, strakke krullen. Deze krullen zijn waterafstotend en bieden extra bescherming aan het dier wat in onherbergzame condities voordeel biedt. Alleen zwart en leverkleur worden geaccepteerd om als rasecht exemplaar te worden erkend. De ogen zijn zwart of bruin wanneer ze een zwarte vacht hebben, en bruin of amber bij leverkleurige exemplaren. Gele ogen komen voor maar niet vaak. De neus behoort dezelfde kleur als de vacht te hebben.

Belangrijk om te weten over een curly coated retriever

Dit hondenras werd ontwikkeld om gevogelte te apporteren tijdens de jacht, dat verklaart het actieve karakter van deze dieren. Ze worden in veel landen nog vaak ingezet door jagers op zowel land als in natte gebieden. De curly coated retriever is vriendelijk, sociaal en presteert uitstekend in gezinnen. Zolang de hond buiten voldoende beweging krijgt, zal deze binnenhuis juist rustig zijn wat ze heel geschikt maak als betrouwbaar familielid met een uitgaand karakter. Ze zullen met name aandacht geven aan de gezinsleden, ze maken geen bezwaar tegen vreemden, maar zullen niet direct de aandacht zoeken. Hoewel ze intelligent zijn slaat de verveling snel toe, dat kan bij training een uitdaging vormen.

Wist je dit?

  • Curly coated retrievers zijn heel goede zwemmers, en kunnen uitstekend speeltjes in het water apporteren.
  • Hoewel ze buiten enorm actief zijn, zullen ze binnen juist rustig blijven wat ze tot een uitstekende gezinshond maakt.
  • Ze kunnen veel leren, maar zorg voor afwisseling tijdens de training. Want ze raken snel verveeld en willen graag snel weer iets anders doen.
  • In competities worden de haren bij de oren, staart, poten en buik vaak getrimd. Voor ‘normale’ honden is dit niet nodig.

Ken jouw hond!

De curly coated retriever is net als andere retrievers gevoelig voor aandoeningen als heupdysplasie en elleboogdysplasie. Deze problemen kunnen al in een vroeg stadium worden waargenomen en behandeld, raadpleeg de arts voor meer informatie. Ze kunnen gewichtsproblemen gaan vertonen wanneer ze niet voldoende beweging krijgen. Epilepsie en hartproblemen komen in mindere mate voor, het behoort wel tot de mogelijkheden.

Geplaatst op Geef een reactie

Flatcoated Retriever het sociale ras

flatcoated retriever

De flatcoated retriever komt oorspronkelijk uit Engeland, dit hondenras werkt gefokt om zowel op het land als in het water optimaal te presteren. Deze honden zijn actief, intelligent met meerdere vaardigheden en vertonen een zeer sociaal gedrag naar mensen toe. Ze zijn geschikt als familiehond waaronder ook in gezinnen met jongere kinderen, mits de ouders opletten. Flatcoated retrievers kunnen soms wat onstuimig zijn.

Beschrijving van de flatcoated retriever

De reuen van dit hondenras hebben een schofthoogte die tussen 58 en 64 cm ligt, de teefjes bereiken een hoogte van 56 tot 61 cm. Het aanbevolen gewicht ligt tussen 25 en 34 kg. Een flatcoated retriever kenmerkt zich door sterke kaken en een vrij lange snuit. De doorlopende karakteristieken van de kop zijn specifiek verbonden met dit ras. De ogen hebben een amandel vorm en zijn bruin van kleur, met een intelligente en toegankelijke uitstraling. De relatief kleine oren liggen dicht tegen de kop. In vergelijking met andere retrievers zijn deze honden eleganter in hun houding en beweging.

Belangrijk om te weten over een flatcoated retriever

Deze honden zijn zeer actief en doen alles om hun baasje tevreden te stellen. Ze zijn vrolijk, spelen graag en beschikken over een flinke dosis zelfvertrouwen. Dat maakt ze geschikt als huisdier, ze kunnen ook goed overweg met kinderen en vertonen niet snel agressief gedrag, zolang ze op een vriendelijke en duidelijke wijze getraind worden. Om ervoor te zorgen dat ze hun energie kwijt kunnen wordt aanbevolen om de flatcoated retriever minimaal twee uur per dag beweging te geven. Als jachthonden houden ze van apporteren waarbij ze zowel op het land als in het water met veel daadkracht hun taken zullen uitvoeren. Ze zijn beschermend van aard en kunnen aanslaan wanneer ze denken dat hun gezin bedreigd wordt. Toch zullen ze niet snel tot verdere actie overgaan omdat agressief gedrag niet in hun natuur ligt.

Tijdens de training is het van belang om de hond afwisseling te geven aangezien ze vrij snel verveeld raken. In tegenstelling tot veel andere hondenrassen verliezen ze hun tomeloze energie niet wanneer ze ouder worden, ze worden ook wel de “Peter Pan” van honden genoemd omdat ze nooit echt volwassen lijken te worden. Als je op zoek bent naar een rustige gezelschapshond om samen oud mee te worden is de flatcoated retriever daarmee wellicht niet de meest voor de hand liggende keuze.

Wist je dit?

  • Omdat ze zo goed kunnen ruiken worden deze honden vaak ingezet als drugshonden.
  • Ze verliezen niet snel hun wilde haren en hebben zeker drie tot vijf jaar nodig om zich ‘volwassen’ te gedragen.
  • Als zelfstandige denkers zoeken ze graag de grenzen op, daarmee is duidelijke leiding door de baas van belang.
  • Flatcoated retrievers zijn bovenmatig gevoelig voor kanker, daarmee ligt de gemiddelde leeftijd lager dan bij andere soorten.

Ken jouw hond!

Net zoals bij andere retrievers komen aandoeningen zoals heupdysplasie en elleboogdysplasie regelmatig voor. Daarnaast zijn ze ook gevoelig voor doofheid en glaucoma. Een minder voorkomende aandoening is epilepsie. Een aantal mogelijke problemen zijn al in een vroeg stadium waar te nemen, en vervolgens goed te behandelen. Laat jouw flatcoated retriever dus tijdig controleren op erfelijke afwijkingen.

Geplaatst op Geef een reactie

Labrador Retriever

Labrador retriever

De labrador retriever wordt ook wel labrador genoemd. Dit hondenras komt van de St.John’s-Hond, een ras dat in de negentiende eeuw gekruist werd met andere hondenrassen. De labrador retriever komt oorspronkelijk uit Canada, en werd gefokt om op eenden te jagen in moerassen. Deze intelligente honden laten zich goed trainen en zijn heel sociaal.

Beschrijving van de labrador retriever

Deze honden hebben een dikke vacht met korte haren, daaronder bevindt zich een ondervacht waarmee ze goed geïsoleerd zijn tegen kou en koud water. De vacht heeft niet veel onderhoud nodig. De kleuren variëren van zwart tot bruin, rood (fox), blond en gebroken wit. Voorheen kwamen zwart gekleurde labrador retrievers het meeste voor, blonde exemplaren waren vrij schaars. Sinds de jaren zeventig van de twintigste eeuw is de blonde labrador populair geworden. Bruin werd voorheen niet als rasecht erkend, later is ook deze kleur toegevoegd aan de officiële standaard van dit hondenras. Voor reuen ligt de gemiddelde schofthoogte tussen 55 en 57 cm, teefjes worden 54 tot 56 cm. Het gewicht van een volwassen labrador retriever ligt tussen 25 en 35 kilo, gemiddeld genomen worden deze honden 12 jaar oud.

Belangrijk om te weten over een labrador retriever

Vanwege het meegaande karakter zijn labradors niet moeilijk om te trainen. Het zijn vriendelijke honden die het beste presteren in een aangename omgeving op basis van een duidelijke, consequente opvoeding. Omdat het van oorsprong jachthonden zijn houden ze van veel beweging en apporteren. Binnen zijn ze vrij rustig, tijdens het uitlaten willen ze graag hun energie kwijt. In plaats van eenden apporteren ze net zo graag ballen en ander speelgoed. Het zijn goede zwemmers dus gooi gerust een bal in het water, die vissen ze graag voor je op.

Naast een uitbreiding van de familie is de labrador retriever ook geschikt als assistentiehond. Het is een intelligent hondenras dat goed reageert op training en een voorspelbaar gedrag vertoont. Dat maakt ze inzetbaar als assistentiehond, hulphond, blindengeleidehond, speurhond en reddingshond. Dit zijn afzonderlijke disciplines waar de hond enkele jaren training voor nodig heeft.

Wist je dit?

  • Een labrador retriever kan snel zwemmen en manoeuvreren in het water door de “otterstaart” die ze gebruiken om te sturen.
  • Ze hebben sterke kaken maar een zachte beet, zo blijft de prooi tijdens de jacht intact.
  • De St. John’s-hond komt oorspronkelijk uit Canada maar werd op nauwkeurige wijze doorgefokt in Groot-Britannië
  • De St. John’s-hond werd gebruikt in de visserij terwijl de labrador retriever speciaal werd gefokt om op eenden te jagen in het moeras.

Ken jouw hond!

Het voornaamste risico bij labrador retrievers is overgewicht. Met name naarmate ze ouder worden is de kans op obesitas vrij groot. Ze kunnen door het extra gewicht minder goed bewegen wat leidt tot een vicieuze cirkel. Let dus goed op de juiste hondenvoeding en in de juiste hoeveelheden, ook beweging is van belang voor deze honden. Ook komen elleboogdysplasie en heupdysplasie vaak voor bij de labrador retriever. Dit uit zich al wanneer de hond jong is, door op tijd een behandeling in gang te zetten kunnen ze hier goed mee overweg. Daarnaast zijn ze gevoelig voor ontstekingen aan het oor en allergieën voor de omgeving.

Geplaatst op Geef een reactie

Nova Scotia Duck Tolling Retriever

Nova Scotia Duck Tolling Retriever

De nova scotia duck tolling retriever komt uit Canada, het hondenras werd voor het eerst gefokt aan het begin van de negentiende eeuw. Het zijn lokhonden die eenden en ganzen verleiden met hun mooie staart terwijl ze rondjes lopen door het riet. Binnen in huis zijn het rustige huisdieren, maar buiten komen ze helemaal tot leven en zie je de instincten van een rasechte jachthond. Ook zonder eenden in de buurt kun je de nova scotia duck tolling retriever eindeloos laten apporteren, ze genieten ook van het water.

[cmtoc_table_of_contents]

Beschrijving van de nova scotia duck tolling retriever

Nova Scotia Duck Tolling Retriever

Het betreft een hondenras met een dubbele vacht met daaronder een gespierd lijf. De kleur zal doorgaans een combinatie zijn van rood- en oranje tinten met witte accenten op de poten, de borst, de bles en het puntje van de staart. Wanneer er teveel wit aanwezig is komt dit niet overeen met de standaard kenmerken voor dit ras. De reuen hebben een schofthoogte die tussen 48 en 51 cm ligt, de teefjes zijn iets kleiner en zijn tussen 45 en 48 cm hoog met een speling van 3 cm. Gemiddeld genomen is het ideale gewicht voor een volwassen reu 20 tot 23 kg en voor een teef is het 17 tot 20 kg. Het pigment van de lippen, oogleden en neus kan zwart of vleeskleurig zijn, dit is afhankelijk van de kleur vacht die de hond heeft.

Belangrijk om te weten over een nova scotia duck tolling retriever

Deze honden zijn eenvoudig te trainen, ze zijn geduldig en intelligent. Vanwege de oorsprong zijn het uitstekende zwemmers, ze houden erg van water. Deze retrievers genieten van apporteren en staan altijd klaar om in actie te treden. Het zijn echte familie honden die erg sociaal zijn en graag spelen met alle familieleden. Bij vreemden zullen ze een meer gematigde houding aannemen zonder agressief te worden. In vergelijking met andere retrievers is de nova scotia duck tolling retriever wat meer zelfstandig en soms ook een tikje eigenwijs.

Wist je dit?

Nova Scotia Duck Tolling Retriever - eenden lokker
Nova Scotia Duck Tolling Retriever – eenden lokker
  • “Duck tolling” betekent “eenden lokken”, dit doen ze door rondjes te lopen in het riet en hun
  •  pluizige staart te laten zien.
  • De eerste nova scotia duck tolling retrievers in Nederland werden geboren op 21 november 1989.
  • Door de dubbele vacht kunnen ze zelfs tegen ijskoud water, ze zullen het daarom niet snel koud hebben.
  • Ze kunnen uitstekend zwemmen dankzij de zwemvliezen tussen hun tenen.

Ken jouw hond!

Hoewel de nova scotia duck tolling retriever een sterke en energieke hond is, zijn er wel enkele mogelijke afwijkingen om rekening mee te houden. Retrievers zijn bijvoorbeeld gevoelig voor elleboogdysplasie en heupdysplasie. Dit is doorgaans al in een vroeg stadium te ontdekken. Er zijn behandelingen voor deze aandoeningen mogelijk die wel kostbaar kunnen zijn. Met een goede behandeling kan de hond een lang en gelukkig leven leiden. Ook is dit ras gevoelig voor oogaandoeningen waarbij met name distichiasis regelmatig voorkomt. Dit is een haarfollikel die zich op de rand van een ooglid bevindt en daar irritaties kan veroorzaken.

Geplaatst op Geef een reactie

Speurhonden, de speurneuzen van nu

Iemand die goed kan opsporen wordt ook wel een “speurneus” genoemd. Honden hebben een zeer goed reukvermogen, vandaar dat ze vaak worden ingezet als speurhonden. Wat doet een speurhond eigenlijk, en welke training heeft een hond nodig om dit werk uit te voeren? Dat lees je op deze pagina.

[cmtoc_table_of_contents]

Wat doen speurhonden?

Deze honden sporen specifieke geuren of stoffen op, daarbij worden ze geleid door hun eigenaar. Iedere speurhond wordt op één geur of stof getraind. Het meest bekende voorbeeld is de drugshond, die kan verdovende middelen herkennen en opsporen. Daarbij is er een onderverdeling in twee soorten:

Passieve drugshonden: Deze honden gaan rustig zitten op de locatie waar ze de geur hebben geroken en wachten vervolgens netjes op hun baas. Deze honden werken met name op luchthavens en tijdens grote evenementen.

Actieve drugshonden: Deze honden zullen gaan krabben of blaffen zodra ze de herkomst van de geur hebben gevonden. Deze speurhonden werken op kleinere locaties zoals een woning of in een auto.

Explosieven honden

Deze speurhonden gaan op zoek naar explosieven. Wanneer er een bommelding is zal de politie vaak gebruik maken van deze dieren. Het spreekt voor zich dat ze bij de opleiding vooral getraind worden om zeer kalm hun speurwerk uit te voeren. Ze mogen geen objecten aanraken of de locatie verstoren vanwege het risico dat een explosief tot ontploffing zal komen. De actie is daarmee vergelijkbaar met passieve drugshonden; zitten blijven, niet krabben en ook geen geluid maken.

Brand honden

Wanneer er een brand is geweest waarbij wordt vermoed dat het door iemand is aangestoken, zal een speurhond aan het werk gaan die in staat is brandversnellende stoffen te herkennen zoals diesel of benzine. De hond zal aangeven waar de bron van de geur zich bevindt, vervolgens kan het forensisch team monsters nemen op deze locatie.

Alle speurhonden worden getraind op specifieke geuren met uiteenlopende doelstellingen. Zo zijn er speurhonden die heel goed geld kunnen ruiken, of specifieke mensen kunnen opsporen.

Kan mijn hond een speurhond worden?

Speurhonden moeten aan strenge voorwaarden voldoen. Naast het enthousiasme om aan de slag te gaan is een goede gezondheid en de juiste bouw ook van belang. Herdershonden zijn bij uitstek geschikt om de training te volgen, dat geldt voor zowel Hollandse Herders, Duitse Herders en Vlaamse Herders. Bloedhonden zijn door hun zeer goed ontwikkelde reukorgaan ook zeer bedreven in geuren opsporen, net zoals de naam al doet vermoeden worden ze vaak ingezet om lichamen te zoeken. Het zijn altijd zeer trouwe honden die goed luisteren naar hun baasje, ze werken hard, ze leren snel en ze zijn ook in staat zelfstandig te zoeken.

Hoe worden speurhonden opgeleid?

Omdat er zoveel soorten geuren en stoffen zijn om op te sporen, zijn de opleidingen ook heel divers. Een standaard leermethode werkt op basis van kokers met een specifieke geur. De eerste fase is om deze koker naar de eigenaar te brengen, vervolgens wordt de hond geleerd om alleen nog maar de koker aan te wijzen. Bij explosieven is dat uiteraard van groot belang. Na succesvol de opleiding te voltooien kan de speurhond verkocht worden aan de politie of een andere opsporingsinstantie. Ze blijven dus niet gekoppeld aan de oorspronkelijke eigenaar, wat bij reddingshonden wel het geval is.

Geplaatst op Geef een reactie

Reddingshonden in de praktijk

reddingshonden

Reddingshonden zijn honden die speciaal zijn getraind om vermiste personen op te sporen op basis van lichaamsgeur. Een reddingshond kan zelfstandig op zoek gaan, of werken in een team van andere honden. Iedere hond heeft een vaste eigenaar, samen vormen ze een hechte band en vullen ze elkaar aan. Op deze pagina kun je meer lezen over reddingshonden en de werkzaamheden die ze uitvoeren.

[cmtoc_table_of_contents]

Reddingshonden in de praktijk

De voornaamste kwaliteit van een reddingshond is het zeer goede reukvermogen. Wanneer een persoon wordt vermist kan een hond op grote afstand en in de meest onherbergzame gebieden op zoek gaan om de persoon te vinden. Hier zijn enkele praktijkvoorbeelden:

  • Op vlakke terreinen: Wanneer het vlakke terreinen betreft worden er meerdere reddingshonden tegelijkertijd ingeschakeld om het gebied te verkennen. De honden kunnen hierbij vrij loslopen op basis van commando’s die de eigenaar ze geeft.
  • In het puin: In deze situatie zal iedere reddingshond een eigen gebied toegewezen krijgen voor een systematisch onderzoek van de locatie. De hond kan bepalen waar de geur het sterkste is, waarmee de positie van de persoon bepaald kan worden.
  • In het water: Wanneer iemand vermist is in het water zal de hond samen met de eigenaar in een boot met een zigzag beweging door het water varen. Wanneer de hond aangeeft iets te ruiken wordt de positie vastgelegd. Vervolgens zal er een tweede reddingshond als controle worden ingezet om te verifiëren of op die locatie inderdaad een sterke geur waarneembaar is. Voor deze toepassing moet de hond beschikken over een zeer goed reukvermogen en een uitgebreide training.

Het inzetten van reddingshonden wordt gecoördineerd door de politie, ook wanneer het een particulier initiatief betreft zoals bij een vermissing.

Kan elke hond een reddingshond worden?

Nee. het werk van reddingshonden vereist een aantal specifieke kenmerken die de meeste honden niet zullen bezitten. Als eerste wordt het werk vaak uitgevoerd op onherbergzaam terrein, dat betekent een hond met een goed uithoudingsvermogen en de geschikte bouw. De meest geschikte rassen voor dit soort reddingswerkzaamheden zijn retrievers, herders en kruisingen tussen deze twee hondenrassen. Naast de goede bouw voor dit werk hebben ze ook het karakter om zich aan te passen aan iedere situatie. Het spreekt voor zich dat de dieren geen afwijkingen mogen bezitten aan de heupen of ellebogen, en het juiste gewicht hebben. Wat ook niet vergeten mag worden is een enthousiast karakter, ze moeten er wel plezier aan beleven.

Kan mijn hond hiervoor naar school?

Als je denkt dat jouw hond alles in huis heeft om als reddingshond aan de slag te gaan, moet je rekenen op een training die twee tot drie jaar zal duren. Dat geldt niet alleen voor reddingshonden, ook de baasjes moeten flink studeren en trainen om het dier te vergezellen tijdens de zoektochten. Een EHBO diploma voor zowel mensen als dieren is ook vereist. Omdat het vrijwilligerswerk betreft zul je er geen carrière van kunnen maken, naast een vrijwilligersvergoeding doe je het vooral om behulpzaam te zijn, en jullie zullen er samen ook plezier in hebben. Besef wel dat de personen die jullie zoeken vaak niet meer in leven zijn, daarmee is het psychisch wel een zware taak om uit voeren.

Geplaatst op Geef een reactie

Assistentiehonden zijn die getraind?

Assistentiehonden zijn honden die speciaal getraind zijn om mensen met een beperking in staat te stellen dagelijkse handelingen uit te voeren, of personen op de hoogte te stellen van mogelijk gevaar of een bedreigende situatie. De training kan per beperking enorm verschillen, hoewel er wel een basistraining bestaat met de standaard vaardigheden. Op deze pagina kun je meer lezen over de verschillende soorten assistentiehonden.

[cmtoc_table_of_contents]

Dit zijn de drie voornaamste categorieën honden die mensen assisteren:

1. ADL assistentiehond

ADL is de afkorting voor Activiteiten in het Dagelijks Leven, assistentiehonden worden getraind om personen met een lichamelijke beperking te assisteren om algemene handelingen uit te voeren. Denk aan het openen van een deur, het licht in- of uitschakelen, voorwerpen pakken of helpen met het verwijderen van kledingstukken.

2. Signaal hond

Dit is een hond die mensen met een gehoorbeperking helpt om te signaleren wanneer er een geluid hoorbaar is die van belang is voor de eigenaar. Denk bijvoorbeeld aan het luiden van de wekker, een alarm dat afgaat, iemand die op de deurbel drukt of een kind dat roept om hulp of huilt.

3. Honden bij epileptische aanvallen

Deze assistentiehonden (ook wel seizure honden genoemd) zijn getraind om een persoon die een epileptische aanval heeft te beschermen, en voor, tijdens of na een aanval alarm kan slaan en gevaarlijke situaties kan voorkomen. Dit geeft de eigenaar meer zelfstandigheid, meer bewegingsvrijheid en een verhoogd gevoel van veiligheid.

Daarnaast zijn er ook assistentiehonden die mensen met een psychische of psychiatrische aandoening van dienst kunnen zijn:

Dit type assistentiehond is vooral getraind om stress bij de eigenaar te herkennen en deze waar mogelijk te verminderen. Wanneer er zich een stressvolle situatie voordoet zal de hond er bijvoorbeeld voor zorgen dat andere mensen niet in de buurt kunnen komen. Daarnaast helpen deze assistentiehonden met het creëren van regelmaat voor de eigenaar, het kan sociale contacten stimuleren evenals beweging buitenshuis. In dit geval zal de hond niet alleen fungeren als hulpmiddel, het dier brengt ook verantwoordelijkheden met zich mee wat op mensen met psychische problemen een positieve invloed kan hebben. Bij de training wordt niet alleen rekening gehouden met het welzijn van de eigenaar, maar ook met het welzijn van de hond. Het is immers van belang om de assistentiehond in een verantwoorde situatie te plaatsen waarbij er goed voor het dier gezorgd wordt.

Voor kinderen en volwassenen met autisme zijn er ook speciaal getrainde assistentiehonden:

Voor kinderen en volwassenen met een vorm van autisme zijn er specifieke opleidingstrajecten om deze doelgroepen te kunnen begeleiden. Zo moeten deze honden goed om kunnen gaan met knuffelen, aaien en spelen, wat in niet alle gevallen op een zachtzinnige wijze zal gebeuren. Deze honden zijn voornamelijk van belang wanneer de eigenaar zich niet goed voelt, en mogelijk agressief of verward gedrag vertoont. De taak voor de assistentiehond is in dit geval rust te brengen in de situatie. Naast een vriendje om mee te spelen moet dit type assistentiehond dus ook zeker rust uitstralen. Ook hierbij speelt het stimuleren van sociale contacten weer een belangrijke rol. Communicatieve vaardigheden worden gestimuleerd omdat de hond reageert op gesproken commando’s. Bij kinderen of volwassenen die mogelijk weglopen kan de hond de doorgang blokkeren met als doel de persoon tot rust te brengen.

Assistentiehonden kunnen veel taken vervullen op zowel praktisch als emotioneel gebied. Meer informatie op deze site.